Ons vierde wonder!!! | 1e Kerstdag en Jurre en Sanne alweer 18 dagen oud!! | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

punt.nl

Knock knock

Profiel

>> uitgebreid profiel

Laatste 10 reacties

He meid, hoe is het b

16:27

Poll

Fotoalbum

Archief

December-2009
November-2009
Oktober-2009
September-2009
Augustus-2009
Juli-2009
Juni-2009
Mei-2009
April-2009

Mijn vrienden

>> Voeg me toe.

Zoeken

Laatste 10 verwijzingen

Een nieuw wonder!!
| 24 April 2009 | 07:53:53

Welkom op de website van onze tweeling!!

Op deze site staan alle dingen van de zwangerschap tot aan de bevalling van onze tweeling. En uiteraard zullen we jullie ook via deze site op de hoogte houden van hoe het met ze gaat!!

Op 7 December 2009 zag onze tweeling het levenslicht

Jurre,Tycho Julian werd op 7 december 2009 om 11:21uur geboren!!

Sanne,Selina, Lisse werd op 7 December om 11:30uur geboren!!

Mogen we ze aan u voorstellen??

Ons gezinnetje bestaat nu uit 5 kinderen.

Jacco,Jesse, Nikki, Jurre en Sanne.

We hopen dat u het leuk vind om mee te lezen op deze site en als u dan toch een kijkje neemt laat dan ook even een reactie achter. Is leuk voor later als ze dat terug kunnen lezen.

Niemand had dit ooit verwacht.

Aan zoveel geluk is nooit gedacht.

Het is ons gegund, zonder erom te vragen,

toch zullen wij ook deze kindjes op handen dragen!!

5 EURO bij aanmelding. 1 EURO per 2 vrienden. X EURO per bericht.

1e Kerstdag en Jurre en Sanne alweer 18 dagen oud!!
| 25 December 2009 | 08:08:31

Ja het is alweer 1e Kersdag. Wat gaat de tijd toch eigenlijk snel. Jurre en Sanne zijn alweer 18 dagen oud vandaag. En ze doen het zo ontzettend goed eigenlijk. Ze zijn een klein beetje verkouden en Sanne heeft sinds een paar dagen een ontstoken oogje. Maar dat lijkt alweer aardig onder controle. Waar moedermelk toch niet goed voor is. We hadden als tip gekregen dat we een klein beetje moedermelk in het oogje moesten doen want dat zou genezen. Nou dat werkt echt wel hoor.

De afgelopen dagen heeft het hier gesneeuwd maar dat is gelukkig inmiddels al aan het dooien. Wat een vreselijk weer is het de afgelopen dagen geweest zeg. Sneeuw is leuk maar te veel is minder leuk.

Zondag zijn Opa,Jose,Mariska en Lesley( vriendje van Mariska) op bezoek geweest. Ondanks het slechte weer zijn ze er toch door heemn gekomen. Achteraf gezien hadden ze dat beter niet kunnen doen want het was zwaar afzien op de weg door de vele sneeuw. Maar goed toen ze er eenmaal waren hebben ze toch wel met z`n allen kunnen genieten van Jurre en Sanne en uiteraard hebben we weer een heleboel leuke foto`s gemaakt. Ook opa heeft even van zijn kleinkinderen kunnen genieten.

Opa heeft alleen toen hij onderweg naar Jose was om naar ons toe te gaan een ongelukje gehad. Hij is uitgegleden in de sneeuw. In eerste instantie leek er niks aan de hand te zijn en dat zei die ook maar toen die hier thuis wou opstaan van de bank kon hij er niet meer op staan op zijn voet. We hebben er even naar gekeken en de voet was wel heel dik. Jose,Mariska en Lesley zijn toen met hem naar de huisartsenpost geweest en daarna kon die door naar de spoedeisende hulp. Daar bleek dat opa zijn voet had gebroken. Arme man!!! Hij zit nu in het gips en mag er niet op lopen.

En dan nu wat leuke foto`s van toen ze dus bij ons waren.

Jose met Jurre

Opa met beide kleinkinderen

Mariska geeft Jurre een Fles

Ook dit is maar weer een kleine greep uit de collectie foto`s.

Gisteren is het consultatiebureau op huisbezoek geweest. Ze komen altijd de eerste keer even kijken en dan krijg de groeiboekjes en word het en ander doorgenomen. Ook komen ze dan even de kindjes wegen. Toen de kraamverzorgster weg ging hebben we Jurre en Sanne gewogen.

Jurre woog toen 3030gram, en Sanne 2510gram.

Gisteren met wegen woog Jurre 3370gram en Sanne 2650gram. En dat in 8 dagen tijd!!!

Dat is echt super dus. Ze zijn geen enkele dag afgevallen wat je normaal de eerste dagen wel ziet dat ze eerst wat afvallen. Ze zijn dus helemaal goedgekeurd. Volgende week komen ze nog een keer wegen en kijken ze even naar het naveltje van Sanne omdat die nog wat bloederig is.

Ook krijgen ze volgende week de gehoortest. Maar volgens mij hoeven we daar niet bang voor te zijn want ze reageren al heel alert op onze stemmen. Als ze ons horen gaan hun hoofdjes al onze richting op waar onze stem vandaan komt.

Nou wij gaan hier ook Kerst vieren en lekker ontbijten met z`n allen. Van de week zouden we weer wat meer foto`s erop zetten. Van de visite die hier afgelopen dagen geweest is enzo.

Bevallingsverhaal en foto`s!!!
| 20 December 2009 | 13:35:50

Zo dan gaan we maar eens proberen onze bevallingsverhaal hier neer te zetten.

In eerste instantie was de planning dat we op 12 December ingeleid zouden worden. Mijn eigen Gyneacoloog had dan dienst op de verloskamers en zou hij zelf de bevalling begeleiden. De week ervoor had hij vakantie dus dat zou dan mooi uitkomen. Ik zou dan 36 weken en 5 dagen zijn.

Al die dagen rommelde het gewoon door en ik moest om de dag voor controle komen. Me bloeddruk was te hoog en er zaten weer eiwitten in de urine.

Dus om de dag CTG controle bloeddruk controle en elke keer was het weer afwachten of we naar huis mochten.

Tot ik op een avond maar weer naar het ziekenhuis ging omdat het echt niet ging daar merkte ze dat ik 2 centimeter ontsluiting had maar ze wouden nog niks doen. Ik was de 36 weken nog niet gepasseerd. Dus maar weer naar huis. Tot ik op een van de controles was en er een verloskundige zei, moet je nog echt wachten tot de 12e dat is toch veel te lang en te vermoeiend?

Wat dacht je van maandag 7 December? Dan is je eigen gyneacoloog wel weer terug van vakantie maar heeft weliswaar geen dienst op de verloskamers maar zeker weten dat hij wel even komt kijken voor je gaat bevallen.

Nou dat wouden we zeker wel dat scheelde toch weer een paar dagen.

Maandag 7 December was het dan zover. In alle vroegte vertrokken we naar het ziekenhuis want we moesten ons om 7 uur melden. Na een klein uurtje CTG kwam er een verloskundige kijken en nog een keer controleren wat de ontsluiting nu was.

Nog steeds 2 centimeter. Uit ervaring met Nikki wisten we dat met centimeter de vliezen doorgebroken konden worden. De verloskundige twijfelde en wou met de dienstdoende Gyneacoloog overleggen of ze toch geen gel zouden inbrengen. Ik zag dat helemaal niet zitten dus had hem op dat moment al zitten. Tot mijn eigen Gyneacoloog binnen kwam. Ik vertelde hem van de gel en dat ik dat niet zag zitten. En toen zij hij ook heel resoluut dat gaat ook niet gebeuren de vliezen worden doorgeprikt en dan kijken we wel wat er gebeurd. Om 8:10uur werden mijn vliezen doorgeprikt. En al heel snel begonnen de weeen. Binnen een zeer korte tijd zat ik al op de 7 centimeter ontsluiting. En nog geen uur later mocht ik meepersen. Om 11:21uur zag Jurre voor het eerst het levenslicht. En toen ik weer een wee kreeg werden de volgende vliezen doorgeprikt. Negen minuten later mochten we Sanne ook in onze armen sluiten. 11:30 uur zag ook zij het levenslicht.

Jurre en Sanne werden ter observatie naar de couveuse gebracht om te kijken hoe ze het zouden doen. Ik mocht me douche en omkleden en toen mocht ook ik naar de couveuse afdeling. Dat is raar hoor om je kindjes niet bij te hebben en ze in zo`n raar bedje te zien liggen waar je ze niet zomaar uit kan tillen. Ze lagen aan het infuus voor de glucose en voor de zekerheid aan de sonde voor het geval ze niet zouden drinken. De volgende dag mochten ze s`ochtends al in een gewoon wiegje en een voeding later moesten ze naar een andere kamer omdat het op de afdeling veel te druk was en voor onze rust. Zo konden we de kindjes rustig verzorgen en voeden. Op zich wel lekker maar omdat Rene natuurlijk niet alle voedingen erbij kon zijn was ik ook alleen. Ik stond heel wankel nog op me benen en de verpleging zou niet even kijken of het allemaal wel lukte.

En we kwamen er achter dat s`nachts de kinderen de voeding via de sonde kregen en dan werd er gezegd dat de kinderen niet wouden drinken. Jurre maakt daar al heel snel gebruik van en heeft de sonde er toen zelf maar uitgetrokken hahaha. Want overdag dronken de kinderen namelijk wel. De verpleging had het gewoon te druk s`nachts en dan was het makkelijk om het via de sonde te doen. Maar niet eerlijk tegen over de kinderen en de kinderarts want het gaf wel een verkeerd beeld. We hebben voor Sanne dan ook moeten vechten om die sonde eruit te krijgen. Maar na een goed gesprek met de kinderarts was ook Sanne van de Sonde af en de volgende dag mochten we ze dan eindelijk bij mij op de kamer hebben. Dan kom je pas echt tot rust. Want dat heen en weer geklep naar beneden om de drie uur is best wel vermoeiend. Heerlijk was dat. En toen mochten ze de volgende dag (zondag) mee naar huis.

Toen we thuis kwamen kregen we kraamhulp. Tot onze vreugde was dat een bekende. Namelijk de kraamverzorgster die we met Jacco ook hebben gehad. Echt zo`n lief mens. Ze heeft ons dan ook 4 fantastische dagen kraamhulp gegeven. Want we hadden nog maar recht op 4 dagen. We zijn nog steeds zelf aan het herstellen want heb veel last van me rug en bekken. Jurre en Sanne doen het sinds ze thuis zijn nog beter dan in het ziekenhuis. Ze melden zich zelf voor de voedingen en drinken ook alle flessen netjes leeg. Als ze wakker zijn dan zijn ze ook echt wakker en kijken dan lekker om zich heen. Ze zijn erg tevreden.

Zo en dan nu een greeo uit een hele reeks foto`s die we hebben gemaakt. We blijven echt foto`s maken nu. De andere kinderen hier vinden het ook helemaal geweldig.

Jurre Tycho Julian en Sanne Selina Lisse de Waal

Hoera onze kruimels zijn geboren!!!
| 17 December 2009 | 12:06:33

Zo even een heel kort berichtje van hier. Op 7 December zagen onze twee kruimels het levenslicht.

is hun naam!!!

De foto`s en het verhaal houden jullie tegoed. Wij zijn nu eerst even aan het genieten.

Liefs van ons allemaal.

Morgen 36 weken precies!!
| 06 December 2009 | 08:41:03

Zo morgen zijn we dan eindelijk 36 weken. Hopenlijk gaan ze dan nu eindelijk van de week een plan maken om onze wondertjes het levenslicht te laten zien. Het is op dit moment letterlijk overleven want deze mama kan nu echt niks meer. Ben leeg en moe. Om de dag moeten we nu naar het ziekenhuis. Mijn bloeddruk was de afgelopen keren aan het stijgen en er zaten weer eiwitten in de urine. Dat was dan ook de reden dat ik nu om de dag een CTG krijg ( hartfilmpje van de baby`s) en me bloeddruk constant word opgemeten en in de gaten gehouden word, Heb veel last van hoofdpijn door die hoge bloeddruk en heb 2 x zulke dikke voeten en benen op dit moment. Dus alles staat nu echt strak. Het voordeel is dat de kindjes nog steeds met de hoofdjes beneden liggen en het ene kindje zelfs al helemaal ingedaald in en dus ook niet meer weg kan. Dus het word een normale bevalling zoals het er naar uit ziet wat voor het herstel ook wel weer fijn is. Ze groeien nog steeds als een eenling dus ze zouden nu ongeveer zo`n 3 kg beide zijn. Het rommelt hier nu al een paar dagen en van de week zijn we s `avonds nog even naar het ziekenhuis geweest. En toen bleek dat ik wel 2 cm ontsluiting had maar het veranderd nog niet verder. Het kan dan ook nog wel even duren voordat het echt zelf zou doorzetten. Misschien dat het van de week toch door gaat zetten laten we het hopen en anders als er maar een plan gemaakt word dan kunnen we daar naar toe leven. Morgen moeten we weer voor controle en gaan we weer aan het CTG en dan zullen we wel weer zien of de kindjes het nog steeds zo gezellig vinden in mama`s buik. En of er misschien weer wat veranderd is. Onze eigen gyneacoloog is een week weg geweest en die is er morgen dus weer dus wie weet heeft die een plan klaar. Het word nu toch ook wel een spannende tijd want ja we weten nu dat het einde toch echt in zicht is. We houden jullie allemaal uiteraard op de hoogte.

Tot het volgende logje!!!!

34 weken en 2 dagen en weer tijd voor een logje!!
| 25 November 2009 | 09:20:23

Ja daar zijn we weer even met een logje. We zijn alweer 34 weken. Het blijft een wervelende zwangerschap. De 32 weken echo zag er helemaal super uit. De kindjes groeien goed. En groeien eigenlijk als een eenling op. Terwijl je met een tweeling normaal ziet dat ze altijd iets minder ruimte hebben dus de een minder groeit dan de ander.

Helaas lag ik vorig weekend wederom in het ziekenhuis. Ik kon niks meer binnen houden en alles kwam er van boven en onder uit. Daarbij had ik koorts. Met het gevolg dat ik dus ook weer weeen had. Dus weer naar het ziekenhuis. Ik was weer aan het uitdrogen. Dus weer aan het infuus. Die maandag mocht ik weer naar huis want het ging gelukkig weer beter.

De kindjes blijven het gelukkig ondanks alles goed doen.

Gisteren moest ik weer voor controle en daar uit kwam dat me bloeddruk weer aan het stijgen was. Dus weer allerlei onderzoeken gehad. En nu worden we dus onder nog strengere controle gezet. Aankomende donderdag moeten we weer terug voor een ctg en een bloeddruk meting. Aan de hand daarvan beslissen ze of ik elke dag moet komen of gewoon elke week of 2 x in de week. Ja kleine kruimels het word tijd dat jullie komen want dit is een energievretende tijd nu aan het worden. Ik heb ook nog een inwendig onderzoek gehad en het staat weer iets open dus wie weet gebeurd er spontaan van de week iets. De artsen mogen niet eerder wat doen dan ik de 36 weken gepasseerd ben. Maar mochten ze zich zelf aankondigen is er niks aan de hand. Althans dan word er wel gekeken of ze nog de couveuse in moeten maar tegen houden doen ze niet. We wachten morgen wel weer af wat er uit gaat komen. We komen snel weer terug met weer een volgend logje.

We hebben een mijlpaal bereikt morgen 32 weken!!
| 08 November 2009 | 07:55:32

Ja vandaag is het tijd voor een feestje. We hebben toch wel een mijlpaal bereikt want morgen zijn we 32 weken. Dat betekend dat als nu de bevalling om wat voor reden doorzet het mag en kan. En we niet naar een academisch ziekenhuis hoeven maar gewoon lekker hier in het ziekenhuis mogen bevallen.

Verder hebben we vandaag nog wat te vieren hoor. Afgelopen woensdag waren we 6 1/4 jaar getrouwd, dus dat willen we vandaag ook gelijk maar vieren.

We hebben er afgelopen woensdag niks aan kunnen doen, want helaas was ik weer opgenomen in het ziekenhuis.

Ja kleine kruimels jullie doen jullie mama een hoop aan. Maar goed hier kunnen ze niks aan doen. Er werd dindag duidelijk eiwitten in me urine aangetroffen en ik was al een paar dagen aan het overgeven. Ja dat kon betekenen dat ik dus een zwangerschapsvergiftiging aanzat dus ik werd gebeld dat ik met tas en al toch maar naar het ziekenhuis moest komen. Ik werd dus daadwerkelijk verdacht op zwangerschapsvergiftiging. Mijn bloeddruk ging in ene omhoog en begin hoofdpijn te krijgen. Dus dinsdag lagen we weer gezellig on het slingeland ter controle. Na 4 dagen bleef alles stabiel. Het eiwit vermeerderd zich niet en de bloeddruk is weer redelijk normaal en ik geef gelukkig niet meer over. Dus dat was dan de reden dat ik toch zaterdagochtend weer lekker naar huis mocht. De controles zijn nu nog strenger uiteraard want dit is niet zomaar iets. Als ik ook maar iets te veel klachten weer heb dan moet ik aan de bel trekken.

Wat is het eigenlijk nu?? Ze noemen het Pre- Eclampsie dit is een voorloper van het Hellp syndroom. Voor de kindjes kan het weinig kwaad maar voor mijzelf kan het wel heel gevaarlijk zijn. Je vergiftigd jezelf dus eigenlijk omdat je nieren en lever niet goed meer werken. Het hoeft niet te betekenen dat het nu erger gaat worden en dat ik daadwerkelijk het Hellp syndroom ga krijgen maar daarom moeten we de klachten wel heel serieus nemen als het weer erger word. Tot nu toe is het stabiel en dat kan de rest van de laatste weekjes wel zo blijven tot aan de bevalling en daarna ben je er zeker vanaf want als er een einde komt aan de zwangerschap zijn al die klachten binnen een dag verdwenen meestal.

Nou ja we hopen er het beste maar van en hopen dat het gewoon stabiel blijft. Woensdag hebben we een hele uitgebreide echo dan gaan ze kijken of de kleintjes nog steeds zo goed doen en ze ook nog steeds zo goed groeien. Daar leven we dus nu maar weer naar toe.

Zo nu gaan we lekker met ons gezinnetje even hier een klein feestje bouwen want ja we hebben eigenlijk nu 2 dingen toch wel te vieren.

Tot snel weer!!

Alweer bijna 30 weken en foto`s!!
| 23 Oktober 2009 | 13:52:38

Vandaag is het vrijdag dus over drie dagen zijn we 30 weken alweer. Eigenlijk gaat het best wel snel ondanks je niks kan en mag doen. Afgelopen donderdag waren we weer in het ziekenhuis we moesten nu bij de verloskundige zijn. Alleen toen ik haar zag wie het was had ik al gegeten en gedronken. Het is DE bitch van de verloskundige een oude vrouw die alles beter weet. Dus mijn haren stonden zo`n beetje recht overeind toen we bij haar in de spreekkamer zaten. Ze walsde gewoon overal over heen wat we vertelde en was alleen maar met haar eigen ding bezig. Het enige wat ze zei je moet nog een HELE tijd hoor. Ik dacht toen bij mezelf wat weet jij daarvan. We zijn al blij als we de 32 weken halen en dan hopen we nog 2 a 3 weken verder te kunnen en dan zou het echt toch wel op zijn. Dus we waren ook weer snel weg eigenlijk bij haar want het had toch verder geen zin om haar dingen te vertellen en ze nam eigenlijk ook weinig tijd voor ons. Terwijl we normaal anders gewend zijn. Ze heeft nog wel een snelle echo gemaakt en de kindjes liggen nog steeds in een stuit dus de kans word toch echt minder dat ze gaan draaien. Maandag mogen we weer naar onze eigen Gyneacoloog dus dat is een stuk prettiger. Waarschijnlijk gaat hij dan ook weer een uitgebreide echo maken en meet die de kindjes weer op. Dus zijn benieuwd hoe ze dan gegroeid zijn vooral qua gewicht. Tot nu toe liggen ze 2 weken voor op schema dus alleen maar mooi.

Inmiddels zijn we hier op de komst van de kleintjes al aardig voorbereid. De bedjes staan al klaar en opgemaakt, we hebben al een andere box beneden staan zodat de kinderen hier er ook aan kunnen wennen dat er veranderingen staan te gebeuren. Inmiddels zijn de kaartjes ook al besteld en hebben de proefdruk en de enveloppen ook al binnen. Het enige is dat we de laatste kleertjes nog even moeten uitzoeken en dan is het hier zo ver klaar voor ze. De kraamzorg is hier vorige week ook geweest voor de intake. Ze hebben de uren geindiceerd en dat is toch aardig wat uren wat we nu krijgen dus wel lekker. Althans als alles nu wel verder normaal verloopt want elke dag dat je na de bevalling in het ziekenhuis verblijft gaat er een dag vanaf. En als de kleintjes nog in het ziekenhuis zouden zijn krijg je ook minder uren. Dus nu maar hopen dat de rest van de zwangerschap en bevalling gewoon normaal verloopt en als er straks zijn we gewoon lekker naar huis mogen met ze en we ook echt mogen gaan genieten. Maar goed zo ver is het voorlopig nog niet.

Ik zou weer eens wat foto`s plaatsen hier ook teven van mijn buik als je die tenminste een beetje kan zien door de kleren.

Mijn dikke buik ik ben dan net 29 weken dus.

De nieuwe box we hebben nu toch echt een iets grotere nodig omdat er wel twee kindjes moeten in kunnen. Hij is helemaal bekleed zoals je kan zien, aan de zijkant kan je hem ook loshalen zodat de kindjes straks ook vanaf de zijkant van zich af kunnen kijken. Maar in het begin is het wel lekker warm en veilig zo.

De bedjes en de commode staan al helemaal klaar zoals je ziet. De tassen die er aan zitten hebben we gekregen van de kraamzorg. Daar zit de kraamwijzer in voor de kindjes. Ieder heeft dus straks een eigen kraamwijzer waar de kraamverzorgster straks in schrijft dagelijks. Leuk ook om te bewaren. De bedjes staan bij ons op de kamer omdat onze slaapkamer zo groot is dat we makkelijk een eigen plekje voorlopig toch veilig bij ons kunnen creeeren.

En dit is de andere box die we al hadden voor de kleintjes die boven ook staat op onze kamer omdat we toch ook s`avonds boven zullen zitten veel als de kleintjes er eenmaal zijn. Daarnaast staat een bankstel zodat we daar lekker kunnen zitten s`avonds. Echt een tweede huiskamer eigenlijk.

Nou dit is het weer even voor vandaag. We gaan het, het weekend lekker rustig aan doen en maandag weer vol goede moed naar de Gyneacoloog. Tot snel weer!!!

Maandag zijn we 29 weken
| 16 Oktober 2009 | 18:19:46

Ja maandag zijn we alweer 29 weken. Weer een paar weken verder en dat betekend dus dat onze kleintjes warm en veilig in mijn buik zitten. Het is best wel afzien hoor want kan echt steeds minder lang zitten en liggen wil ook niet al te lang dus we proberen een middenweg te vinden. Maar goed alles voor een goed doel. De buik is nog steeds de beste couveuse he??

De longrijping hebben we inmiddel ook al weer gehad. De spuiten waren absoluut geen pretje maar goed. Heb er spierpijn aan over gehouden. Gelukkig reageerden de kleintjes goed op deze spuiten en werden ze niet heel rustig. Me buik blijft onrustig en de weeen blijven maar doen gelukkig niets tot nauwelijks wat.

De strenge controle blijf ik gewoonweg houden en de afspraken blijven staan die stonden. Strenge leefregels en als er ook maar iets is dan moet ik gelijk aan de bel trekken. De afgelopen week ging het absoluut niet erg lekker. Gisteren moest ik bij de Gyneacoloog zijn en vertelde hem het verhaal nadat hij ook al gezegd had dat ik er slecht uitzag. Hij heeft toen wel even voor de zekerheid gekeken of dat ik niet toch vruchtwater verloor maar gelukkig was dit niet het geval. De kindjes liggen beide in een stuit en bij de een leek het er op dat die ingedaald was. De kans op een keizersnede word dus steeds groter.

Volgende week donderdag hebben we weer een afspraak staan bij de verloskundige van het ziekenhuis omdat mijn eigen gyneacoloog er niet is dan en hij me niet naar een ander toe wilt doen. Ik blijf in zijn beheer(hahaha). Die maandag daarna is die weer terug en wil die me dan ook gelijk weer zien maar goed dan zijn we ook 30 weken dus nog 2 weken daarna en dan mag ik in ieder geval hier in het ziekenhuis bevallen. Waarschijnlijk zou er tegen die tijd langzaam wel een plan klaar gemaakt worden rond de bevalling. Maar goed eerst deze weken maar weer afwachten . Elke dag maar ook elke week is er weer een. Het is afzien op dit moment maar goed we doen het met liefde nog steeds ondanks de vele pijn die af en toe heb.

Volgende week dus weer een logje en alles goed blijft gaan tot die tijd.

Liefs van ons

Even een heel snel logje
| 05 Oktober 2009 | 06:47:35

Ja de titel zegt het al wel he. Ik schrijf even een heel snel logje omdat ik nu geen tijd meer heb om een uitgebreide log te schrijven. Ik heb me tasje alweer ingepakt en ik word om 10 uur verwacht hier in het ziekenhuis. Me buik is nog steeds erg onrustig en tijdens de echo afgelopen vrijdag merkten de Gyneacoloog dat ook. Vandaag ben ik dan ook precies 27 weken. De gyneacoloog vond dat hij me vandaag dus dan maar weer eens moest opnemen. Vandaag word de longrijping ingezet. Dat betekend dat ik dus minimaal drie dagen in het ziekenhuis blijf. Eerst was er sprake van heen en weer rijden drie dagen lang maar gezien mijn situatie en die buik die zo onrustig is leek het hem verstandiger dat ik gewoon drie dagen bleef ook omdat ze me dan in de gaten konden houden. Zo gauw ik weer uit het ziekenhuis kom zou ik het laten horen hoe het gegaan is hier.

Liefs

Bijna 27 weken en weer een verslag!!
| 30 September 2009 | 20:28:53

We zijn al weer op weg naar de 27 weken. Gelukkig maar want er is de afgelopen weken ook weer heel veel gebeurd.Vandaar dat we ook weer een tijd hier geen logje hebben kunnen schrijven.

De kindjes doen het gelukkig goed ze groeien goed en bewegen ook heel goed. Dat is eigenlijk een groot voordeel wat we op dit moment hebben. Goed wat is er dus allemaal de afgelopen weken gebeurd?

Vrijdag 11 September dacht ik van ja ik voel me eigenlijk een paar dagen toch niet zo lekker en dacht dat ik een blaasontsteking had. Dus had de afspraak om mij urine even na te laten checken in het ziekenhuis. Toen ik bij de poli van de Gyneacoloog kwam werd er gelijk alarm geslagen want zoals ik eruit zag was het niet gezond. Had om de paar minuten harde buiken die ook erg pijnlijk waren. Er werd naar boven gebeld naar de verloskamers en er werd gezegd dat ik naar boven gestuurd werd omdat ze naar me moesten kijken en het niet vertrouwde.

Ik ben naar boven gebracht naar de verloskamers en ben aan banden gelegd waar ze de harde buiken cq weeen konden zien. Dit was overduidelijk het was wel heel regelmatig en er werd dus al gesproken over weeenactiviteit. Na een inwendig onderzoek hadden ze nog meer twijfels want die harde buiken gaven als reactie dat de baarmoedermond al weker was en de baarmoedermond korter.

Dit betekende dus dat ze besloten dat ik opgenomen werd in eerste instantie voor 1 dag om te kijken of er veranderingen waren. In de loop van de middag kwamen ze dus weer kijken omdat ik erg veel last had en ja ze merkten toch wel veranderingen. Na overleg met de professor in Nijmegen gingen ze toch maar starten met weeenremmers. De kindjes mogen nog niet komen ik was toen immers nog geen 25 weken want ik was pas 23 weken en 4 dagen. Heb toen drie dagen aan de weeenremmers gelegen en dat hielp iets. De harde buiken waren iets minder pijnlijk en de baarmoedermond veranderde gelukkig niet meer.

Na 3 dagen moest er gestopt worden met deze weeenremmers want anders was het gevaarlijk voor de kindjes. Dus weer even aanzien of dat hielp.

Op Dinsdag ging het helemaal mis. De weeen begonnen weer opnieuw en de CTG was niet zo mooi. Weer was er een overleg met Nijmegen omdat ze toch wel schrokken. Nijmegen vond het beter dat ze me naar een academisch ziekenhuis overdeden omdat als de kindjes geboren zouden worden ze daar iets meer voor mij en de kindjes konden doen. Er moest toen gekeken worden waar er plaats was, en dat was gelukkig in Nijmegen. De Gyneacoloog vertelde me en zei dat ik Rene moest gaan bellen en dat de ambulance al was benaderd en er met een half uur zou zijn. Ik was gelukkig al 24 weken dus meer kansen als ze zouden komen. Ze waren best wel bang voor vroeg geboorte. Alles goed en wel ik werd dus per ambulance naar het ziekenhuis gebracht en Rene reed achter ons aan.

Eenmaal daar werd ik naar de verloskamers gebracht en ook daar zagen ze duidelijk weeenactiviteit. Er werden nog wat onderzoeken gedaan en toen werd uiteindelijk besloten om weer over te gaan op weeenremmers maar dan een ander die niet gevaarlijk waren voor de kinderen maar snel werkten. Ik had al een vermoedelijke blaasontsteking die ook mede oorzaak van de harde buiken kon zijn. Ik kreeg dus de eerste weeenremmers toegediend die met een half uur moesten werken. Na een half uur was het nog niet rustig dus kregen we er nog een. Uiteindelijk viel er een last van me af. Het hielp en had geen buikpijn en geen pijnlijke harde buiken. Het was toen al bijna 12 uur s`nachts toen ik naar de afdeling werd gebracht. De weeenremmers heb ik tot en met zaterdag gehad toen gingen ze het afbouwen. Ik mocht toen weer afbouwen en en mocht weer van me kamer vanaf zondag. Ik heb al die tijd dus bedrust gehad wat betekende wassen,plassen en op bed. Dat gaat snel vervelen hoor!!

Maar ja we deden het voor een goed doel want we willen onze kruimeltjes zo lang mogelijk bij ons in de warme buik houden.

Dinsdag mocht ik naar huis. Maar wel onder de voorwaarde dat ik niks meer doe, dus een beetje rondlopen thuis en veel liggen. En ik kom onder strenge controle van doetinchem.

Wekelijkse controle en als ik ook maar iets voel dan is het gelijk bellen en komen.

We zijn nu dus een weekje thuis en het is wel heel lekker hoor gewoon weer lekker thuis te zijn.

Merk nu zelf wel dat ik ook echt niks meer kan en sàvonds ben ik op en lig rond negen uur in bed omdat me lichaam dan ook niet meer wil.

Morgen moeten we weer voor controle en dan is het even afwachten wat de arts gaat zeggen. Hij wil met 27 weken volgende week dus de longrijping inzetten omdat ze toch nog steeds bang zijn dat het binnenkort wel door gaat zetten. Door de longrijping worden de overlevingskansen van onze kleintjes nog vele malen groter dus daar gaan we uiteraard voor. Alleen nu loopt me buik al weer bijna 3 dagen te rommelen. Zodra ik ook maar ff loop of opsta is de buik hard en pijnlijk dus lig weer heel veel plat om me buik maar zo veel mogelijk te ontzien. Als de Gyn. dit hoort zegt die waarschijnlijk dat we niet langer moeten wachten met de longrijping en zet hij deze nog deze week misschien maar ja dat is ff afwachten. Ook omdat hij waarschijnlijk ook wilt kijken hoe me baarmoedermond nu is. De longrijping is een proces van 3 dagen 2 dagen spuiten en de derde dag observatie. Hoe ze dat allemaal willen inpassen hoop ik morgen allemaal te horen omdat dat met het team besproken moest worden.

Morgen word er ook gelijk een lange echo gemaakt en de kindjes weer opgemeten. Dat is belangrijk vanwege de longrijping maar ook om de kansen van onze kindjes te bekijken als ze toch geboren zouden worden.

Voor 2 weken terug was het ene kindje al bijna een kilo en de ander iets van 820 gram. Is nog niet veel maar wel van groot belang en we zijn nu weer twee weken verder dus ben benieuwd hoe ze in deze twee weken gegroeid zijn.

Nou dit is wel een hele lange log geworden maar goed jullie zijn weer op de hoogte en het is nogal wat natuurlijk. We blijven hopen dat we ze zolang naar binnen houden zodat ze nog een heel stuk groter mogen worden. Met 35 weken mogen we ook pas hier in doetinchem bevallen anders moet je in een academisch ziekenhuis bevallen en dat is ook een streven die we hebben.

We proberen jullie weer op de hoogte te houden alleen ik kan niet zolang zitten en de ene dag is de andere niet en kan ik het gewoon simpelweg niet opbrengen.

Home

weblog sinds: 2009-04-24

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl